In de zoektocht naar schaars talent kijken veel organisaties nog steeds door een traditionele bril naar geschiktheid: we zoeken mensen die in de cultuur passen en over sterke sociale vaardigheden beschikken. Het inzicht dat nu echt begint door te dringen, is dat we daarmee juist de denkkracht uitsluiten die nodig is voor complexe probleemoplossing. Neurodiversiteit – denk aan autisme, ADHD of dyslexie – wordt vaak nog benaderd vanuit een ondersteuningsbehoefte, terwijl het in feite een competitief voordeel is. Mensen met een brein dat anders bedraad is, zien patronen die anderen missen en komen met oplossingen waar de gemiddelde brainstormsessie nooit op uitkomt.
Van gelijkheid naar billijkheid
Het nadeel is dat onze huidige kantoortuinen en vergaderculturen vaak een barrière vormen voor dit talent; de prikkelverwerking loopt vast in een omgeving die gestandaardiseerd is voor de neurotypische meerderheid. Als manager sta je voor de uitdaging om de rigide kaders van hoe we hier werken los te laten zonder de eenheid in het team te verliezen. Het vraagt om een verschuiving van gelijkheid (iedereen dezelfde regels) naar billijkheid (iedereen wat hij nodig heeft om te excelleren). Dit kan betekenen dat je communicatievormen moet aanpassen of diepgaande concentratietijd moet beschermen tegen de waan van de dag.
Werving aanpassen
Inclusief leiderschap gaat niet over aardig zijn maar over het ontsluiten van cognitieve diversiteit. Een team dat alleen maar uit sociaal soepele generalisten bestaat, is kwetsbaar voor groepsdenken. Het is de opdracht voor iedereen in een managementpositie om het wervings- en selectieproces neuro-inclusief te maken en een werkomgeving te creëren waarin verschillende denkstijlen elkaar versterken in plaats van in de weg zitten.